De Christendemocratie gaat ten onder. Zo lijkt het toch, als we de Europese trends bekijken. Deja-entendu, want de stemmen die het einde verkondigen, laten zich niet voor het eerst horen. Voorbarige kreten, althans volgens ons. Maar toch zien wij als jonge Christendemocraten ook gevaar. Enkel en alleen als de Christendemocratische partijen zich herpakken, kunnen we terug de politieke marktleiders worden.
Goed bestuur
Na onze eerste, zogenaamd definitieve, neergang in 1999 vond een wederopstanding plaats. Niet enkel in Vlaanderen, maar ook in Nederland en Duitsland, kwamen Christendemocraten terug aan de macht. In al die landen lukte dat door een breuk te vertegenwoordigen met het slechte beleid van de (paarse) voorgangers. De spin doctor van CDA, Jack de Vries, verwijst er vandaag nog steeds naar als één van onze kwaliteiten waarover luidere roepers minder zouden beschikken. Maar om verkiezingen te winnen, is er altijd meer nodig dan degelijkheid. Mensen kiezen voor een toekomstproject, niet voor een goed bestuurd verleden.
Compromis
Hoe komen we er dan wel terug bovenop? Mark Van De Voorde stelt dat de Christendemocratische partijen het goed doen in evenwichtige tijden. Wanneer de bevolking open staat voor een sfeer van compromissen, scoren we goed. Het probleem lost zich dus op wanneer we andere tijden krijgen? We zijn inderdaad een partij die van nature compromissen nastreeft. Maar we mogen dit nooit verwarren met de gulden middenweg of het compromis om de goeie vrede te bewaren. De emanatie van die houding was de rustige vastheid van de regering Van Rompuy. Er was toen inderdaad rust, maar die resulteerde eerder in stilstand dan in de noodzakelijke aanpak van de problemen. Het beleid dat we voerden bracht geen afdoende oplossing voor de problemen die zich toen (en nu nog steeds) stelden. De asiel- en migratiecrisis bleef onopgelost, de toekomst van kernenergie bleef onbeslist en noodzakelijke sociale hervormingen werden niet doorgevoerd. Besparingen werden slechts beperkt doorgevoerd. Christendemocratie mag de kerndoelstellingen die ze nastreeft, nooit aan het compromis opofferen.
De samenleving zoals ze is
Wie aan politiek doet, moet een maatschappijbeeld hebben en dat ook durven nastreven. Christendemocraten hebben dat. Maar op één of andere manier weerklinkt dat nooit even goed als de scherpere uitspraken van meer extremere visies. Christendemocraten gaan voor een samenleving die gebouwd wordt door de mensen zelf. Door de kracht die uitgaat van mensen die initiatief nemen, die zich verenigen. Mensen die zelf vooruit willen geraken, maar ook anderen willen meetrekken. Die boodschap moeten we altijd blijven vertalen en actualiseren. Te lang hebben we de vertaling uit het verleden ongewijzigd gelaten. Zo kiezen we bijvoorbeeld in een reflex vaak voor meer en langer ouderschapsverlof omdat we een ‘gezinspartij’ zijn. Maar de samenleving is ondertussen zo geëvolueerd dat we beter aan de wensen van jonge ouders tegemoet zouden komen door eerder in kinderopvang voor iedereen, dan in meer ouderschapsverlof voor sommigen te investeren. Als echte Christendemocraten moeten we meer rekening houden met de samenleving zoals ze is.
Rentmeesters worden
Daarnaast vindt JONGCD&V dat de Christendemocratie het “rentmeesterschap”, één van onze vergeten ideologische pijlers, terug moet omarmen. We hebben prachtige zaken geërfd van onze ouders een grootouders: een stevige sociale welvaartsstaat, een sterke economie, een sociaal weefsel… Ons land werd na de Tweede Wereldoorlog uitgebouwd op basis en onder leiding van de Christendemocratie. Ook vandaag moeten wij het voortouw nemen. We moeten terug naar buiten komen met een toekomstproject. De grootste uitdagingen van vandaag vallen onder te brengen onder de noemer: de toekomst voorbereiden. De gevolgen van de vergrijzing betaalbaar houden, onze overheidsschuld aflossen, een nieuwe sterke economie uitbouwen, en een werkbare structuur vinden voor ons land. Wanneer onze maatschappij op meerdere vlakken op een kruispunt staat, kunnen wij opnieuw een duidelijke lijn en een enthousiasmerend plan voorleggen.
Een groter verhaal
En dan dé uitdaging: hoe kunnen we, binnen het versnipperde politieke landschap, terug een voortrekkersrol opnemen. Tenzij we de illusie koesteren dat onze wederopstandig ons tot een absolute meerderheid zal brengen, zullen we moeten samenwerken. En dat is iets waar we overigens goed in zijn. Christendemocraten moeten verschillende visies samenbrengen rond een toekomstvisie. Als Wouter Beke erin zal slagen om De Wever en Di Rupo dichter bij elkaar te brengen, zal dat zijn binnen een plan voor een werkbare toekomst voor ons hele land. Zo kunnen we onze meerwaarde aantonen. Zo zullen we terug een hoofdrolspeler worden.
Herrijzen
De Christendemocratie heeft alles in zich om terug de krachtigste visie in het politieke spectrum aan te leveren. Dat doen we door onze kernwaarden terug te omarmen zoals ze echt zijn, niet zoals sommigen ze verkeerdelijk lezen. We moeten een verhaal brengen dat op de toekomst gericht is. Een verhaal dat meer is dan enkel ‘best practices’ uit het verleden en dat verder kijkt dan de volgende verkiezing.
Er is geen tijd te verliezen. We weten wat te doen. We kunnen als een feniks uit onze as herrijzen!
Reacties