Tijden veranderen. Een nieuwe tijdsgeest laat zich om de zoveel tijd voelen. Nooit komt die echter onaangekondigd, voor zij die vooruitzien.
Toen Benjamin Disraeli zijn politieke carrière begon halverwege de 19e eeuw in Groot-Brittannië, was een nieuwe arme klasse ontstaan in de steeds groter wordende steden. De Industriële Revolutie had mensen van het platte land naar de stad gebracht, op zoek naar een betere toekomst. Ze vonden er uitbuiting en ellende. Wanneer je een grote groep mensen hun toekomstperspectieven ontneemt, komen er problemen.
Disraeli zag dit in en kwam op voor deze mensen. Over Disraeli als voorbeeld voor een jonge generatie politici had ik het in mijn edito in Radikaal van september 2011.
Vandaag zitten we opnieuw op een kantelmoment. Opnieuw dreigt er een groep haar toekomstperspectief te verliezen. De gevolgen van de vergrijzing brengen een immense uitdaging met zich mee. Maar voorlopig merken we dat de ganse rekening doorgeschoven wordt naar de Millennials. Ook in de nota Di Rupo staan nieuwe transfers van de oude naar de jonge generatie. Voor de aanvang van de socio-economische onderhandelingen hadden we geen keuze dan aan de alarmbel te trekken.
In een opiniestuk in De Standaard en een interview op Radio 1 leggen we onze bezorgdheden voor.
Dat dit geen kleine probleempjes zijn, maar een potentiële tsunami die de jonge generatie bedreigt werd ook duidelijk toen in tientallen steden misnoegde jongeren onder de noemer 'Indignados' op straat kwamen. Jongeren die zich achter een vlag schaarden in een strijd tegen excessen die tot de financiële crisis hebben geleid. Maar deze Millennials worden naar de straat gedreven doordat ze hun leven niet kunnen starten. Ze hebben geen job, of verdienen heel weinig en kunnen geen eigen huis kopen. Met alle lasten die ze straks ook nog eens doorgeschoven krijgen stijgt de moedeloosheid. Deze jongeren hebben geen toekomstperspectief.
In ons opiniestuk in De Morgen geven we weer waar de problemen zich echt bevinden en wat het ware potentieel is van deze protesten: een Millennial Revolutie.
De clash tussen de generaties moeten we voorkomen. Ten allen prijs. Maar dit zullen we niet doen door de problemen onder de mat te vegen, er blind voor te blijven, of door ze uit te stellen naar later. Die mentaliteit heeft ons net in de problemen doen verzeilen. Het is 5 seconden voor 12. En we moeten nu handelen.
Wat kunnen we doen? Oudere generaties moeten zich verplaatsen in de leefwereld van hun kinderen en meewerken aan de plannen die hun kinderen en kleinkinderen een toekomst kunnen geven. De jonge generatie moet rechtstaan en opkomen voor haar belangen. Enkel zo kunnen we onze toekomst garanderen.
