“De wereld verandert, Europa wankelt, België davert op zijn grondvesten. Sommigen gaan op zoek naar zondebokken – Turken, Grieken of Walen – en vluchten weg in stoere taal. Anderen klampen zich vast aan het bekende, aan verworven rechten en schijnzekerheid. En wat als een vernieuwde, open, moedige christendemocratie nu eens de weg was om het wezenlijke van onze West-Europese welvaartsstaat overeind te houden?"
"Wij verwerpen de kaasschaafmethode waardoor alles altijd een beetje belangrijk is, en geen echte prioriteiten worden gesteld. Het moment is gekomen om te kiezen voor wat cruciaal is. De West-Europese welvaartsstaat is een verworvenheid van de christendemocratie. Daar stappen wij niet van af. Maar om in een geglobaliseerde wereld deze welvaartsstaat overeind te houden, moeten wij durven kiezen voor wat essentieel is, ten koste van wat minder belang heeft."
"Het is electoraal lonender om het langetermijndenken op te schorten en vooral populaire, liefst populistische thema’s aan te snijden. Alle appels van de boom plukken en uitdelen wordt vaak op gejuich onthaald. De boom snoeien om ervoor te zorgen dat hij volgend jaar een grotere oogst kan opleveren, veel minder. Kortetermijnpolitiek blijft ook lang ongestraft. Geleidelijke achteruitgang is een hele tijd pijnloos. Tot de klap komt, waarna (heel) jonge en toekomstige generaties met de puinhoop achter blijven. Dat is niet de manier waarop christendemocraten aan politiek mogen doen."
"We menen dat christendemocraten zich niet door vertwijfeling mogen laten overmannen. De waan van de dag is een gevaarlijke lichtbak, die mensen naar de val leidt die achter de schone schijn van het kunstlicht verborgen ligt. We hebben een verhaal dat antwoorden biedt op de grote vragen van vandaag. De christendemocratische ideologie is immers even subtiel als rijk, ze biedt een verfrissend kader om aan politiek te doen.”
Rik Torfs en Pieter Marechal, ‘Wie mooi wilzijn, moet leiden’, Uitgeverij Van Halewyck,144 blz., 12,50 euro.
Te koop in de boekhandel bij jou in de buurt.
