een herstelplan powered by JONGCD&V

De verkiezingsuitslag van zondag 13 juni 2010 was de slechtste ooit voor de Vlaamse Christendemocraten. Nooit eerder koos een kleiner percentage Vlamingen voor CD&V (of haar voorganger CVP). Hoe komt dit? Waar is het fout gelopen? De zaterdag na de verkiezingen hield JONGCD&V meteen een nationale raad. Onze leden kwamen er de evaluatie maken.

Analyse nederlaag

In 1999 werd na een zware verkiezingsnederlaag het einde van de Christendemocratie in Vlaanderen voorspeld. CVP zou nooit meer een leidende rol kunnen opnemen. En een Italiaans scenario, waar de Christendemocratische partij een minipartijtje geworden is, werd in het vooruitzicht gesteld. De partij was eigenlijk, na bijna 60 jaar leidende functies in tientallen regeringen, kapot geregeerd. Na een omvormingsoperatie die het einde van de Christelijke Volkspartij en het begin van een echte Vlaamse Christendemocratische partij betekende, begon de wederopstanding. Met de Vlaamse verkiezingen van 2004 kwam CD&V terug in de positie om beleid te voeren. In 2007 volgde ook de federale regering. Maar vanaf toen begon er barsten in het nieuwe elan te komen. De regeringsvorming verliep, door vele redenen, alles behalve vlot. Op meerdere momenten konden we niet doordrukken wat we wensten te realiseren. Uiteindelijk zijn we ten koste van de staatshervorming in de regering gebleven om de socio-economische problemen aan te pakken. We hebben echter ook te weinig kunnen realiseren om de socio-economische uitdagingen aan te pakken. 
Het was dan ook niet meer duidelijk welk verhaal de christendemocratie aan de kiezer te bieden had. We hebben onze geloofwaardigheid verloren.

CD&V 2.0

Werk aan de winkel dus. Indien de Vlaamse Christendemocratie terug de mensen wil overtuigen van haar meerwaarde, en die is er heel zeker, dan moeten we terug geloofwaardig worden. Om die geloofwaardigheid terug te winnen is er meer nodig. Met wat opsmukwerk zal het niet lukken. We hebben dan ook nood aan een heus herstelplan.

Nieuwe versie

Onze vorige grote nederlaag, in 1999, deed onze partij inzien dat ze fundamenteel moest wijzigen. Het proces dat onder meer de naamsverandering met zich meebracht was hier het gevolg van. Vandaag moeten we opnieuw inzien dat het zo niet verder kan. Maar is er een volledig nieuwe start nodig?
Een van de zaken die uit de evaluatie naar voor komt, is dat we het regeren de afgelopen jaren voorrang hebben gegeven zijn ten opzichte van waar we echt voor staan. Als partij die de leiding van de regering moest opnemen, werden we op den duur vereenzelvigd met het compromis dat telkens het gevolg was van het regeren. Waar we dan wel voor staan: we zijn Christendemocratisch en Vlaams. Onze naam geeft dit nog steeds perfect weer. Een nieuwe naam is dus niet nodig. Een nieuwe versie, 2.0, wel.

Interactief

2.0 duidt niet alleen op een nieuwe versie. Het staat in de webwereld ook voor interactie. We hebben de afgelopen jaren, door de lange regeringsvorming en daarna het moeilijke regeren, te vaak de input van en de aftoetsing met onze achterban achterwege gelaten. Te weinig mensen waren betrokken bij waarmee we bezig waren. Onze partij bestaat uit duizenden actieve leden die ervoor kiezen om lid te zijn van een politieke partij die de zaken wil aanpakken. Vanuit een interesse, expertise en gedrevenheid hebben zij een mening en willen zij betrokken zijn. We leven in tijden waarin ook politieke partijen meer moeten doen dan enkel informatie aanbieden. In een 2.0 werking moeten we onze leden ook de mogelijkheid geven om zelf input te leveren. We moeten daartoe de werking van onze partij durven herbekijken. Zo moeten we bijvoorbeeld de opwaardering van de algemene vergadering, het hoogste orgaan, verder zetten.

Inhoud en ideologie

Eén van de zaken die onze ongeloofwaardigheid met zich meebracht, is de onduidelijkheid. Een politieke partij kan enkel relevant zijn indien ze oplossingen aanlevert voor problemen. Waar staat CD&V eigenlijk voor? Mensen op de straat kennen het antwoord niet meer. En weten we het zelf nog? Onze partij communiceert vaak met meerdere tongen. Belangrijke thema's worden door verschillende mensen binnen onze partij op een andere manier benaderd. Dat is goed. Onze partij is rijk aan strekkingen. Maar wanneer de consensus er niet komt, en we niet uiteindelijk met één duidelijk standpunt communiceren, dan komt dit als gebrek aan eensgezindheid over.

Hoe moeten we de clash van de ideeën overstijgen? Hoe zorgen we ervoor dat die strekkingen in onze partij een ideeënmachine kunnen worden, in plaats van een vetomachine? Door onze ideologie.
We moeten terug investeren in onze ideologie. Een krachtige visie op zowel mens als maatschappij moet de basis zijn van elke politiek. We kunnen problemen niet zomaar "ad hoc" geval per geval aanpakken. We moeten vertrekken vanuit een visie en deze hanteren als oranje draad doorheen ons beleid.

Voor ons is personalisme de basispijler van onze ideologie. De visie dat de mens pas ten volle mens kan worden wanneer hij contact heeft met anderen. Binnen gemeenschappen, maar evenzeer in directe interactie met een andere mens. We leven in heel andere omstandigheden, in een andere maatschappij, dan 60 jaar geleden. De christendemocratie zou geen antwoorden meer hebben op de grote vragen die uit deze nieuwe samenleving naar voor komen. Niets is echter minder waar. Het is niet omdat gemeenschappen anders zijn, omdat contacten zich op een andere manier manifesteren, dat de kern van onze personalistische boodschap niet langer relevant is. De mens is nog steeds op zoek naar meerwaarde. En in contact met andere mensen kan hij die nog steeds vinden.

Naast het personalisme kent de boom van de christendemocratie overigens nog andere takken. Zo moeten we ook het rentmeesterschap terug omarmen. We leven vandaag op een kruispunt moment. Meerdere verworvenheden van de afgelopen decennia komen in dit scharniermoment in onze West-Europese geschiedenis onder druk te staan. De welvaartstaat wankelt. Onze economie, motor van welzijn en welvaart, sputtert. Onze samenleving kreunt onder ziektes die het gevolg zijn van ontworteling. We moeten vandaag ingrijpen en de juiste keuzes maken, indien we morgen willen vrijwaren. De verworvenheden bewaren voor de jonge en toekomstige generaties moet een prioriteit zijn voor christendemocraten. Dit kan enkel indien we terug aan politiek doen met de blik op de toekomst. Als rentmeesters kunnen we dat.

We moeten onze ideologische pijlers terug leren kennen, omarmen, en hanteren als leidraad voor een sterk inhoudelijk verhaal. Enkel op die manier zullen we een duidelijk en krachtig inhoudelijk verhaal kunnen uitbouwen. Een verhaal dat de problemen aanpakt, zoals de mensen ze ervaren. Een verhaal dat de toekomst van de mensen, huidige en toekomstige, kan veilig stellen. Een verhaal dat mensen terug de meerwaarde van de christendemocratie kan doen inzien.

Getting things done

Met dat verhaal kunnen we mensen terug overtuigen om op onze partij te stemmen. Maar wanneer mensen dat doen, willen ze natuurlijk "waar voor hun geld". Mensen stemmen op een partij omdat ze willen dat die partij, wanneer ze beleid gaat voeren, dat verhaal ook realiseert. En daar heeft het schoentje net zo hard gekneld de afgelopen jaren.
Iedereen weet dat beleidvoeren in ons land nooit door één partij gedaan kan worden. De tijden van absolute meerderheden zijn al lang voorbij. Tegenwoordig moeten er zelfs tot zeven en meer partijen rond de tafel gaan, om federaal dingen echt te kunnen veranderen. In zo'n omstandigheden moet iedereen water bij de wijn doen. Maar wanneer je vooraf een heerlijke Grand Cru belooft, om te eindigen met een Chateaux Migraine, zal niemand je nog geloven.
In een regering stappen, zou voor CD&V dan ook enkel mogen, wanneer we in die regering ook ons verhaal kunnen realiseren. Wanneer we duidelijk kunnen aantonen dat het meeregeren wel degelijk bijdraagt tot het realiseren van een deel van ons verhaal. We moeten een partij zijn die beleidspartij is, niet vanwege het draaiende houden van het land, maar vanwege het realiseren van haar visie. De dingen aanpakken en realisaties verwezenlijken dus. Of in het Engels: Getting things done.

HR

Politiek is niet altijd een evidente omgeving. Het gaat soms traag vooruit, er is veel concurrentie, en de hardste werkers krijgen niet altijd de beloning die ze verdienen. Toch is het een boeiende, leerrijke en waardevolle omgeving. Wie zich inzet voor het politieke verhaal, levert zijn bijdrage voor een betere wereld. Ondanks wat velen denken, kan politiek wel degelijk nog steeds de wereld veranderen. Een visie omzetten in realiteit, problemen aanpakken, meebouwen aan de toekosmt…
Als er zaken moeten worden uitgevoerd, heb je mensen nodig om dit te doen. De beste plannen worden uitgetekend en uitgevoerd door de beste mensen. Die hebben we altijd gehad. Die hebben we vandaag ook. Hen moeten we kansen blijven bieden, we moeten openstaan voor nieuwe toptalenten.

Mensen worden echter niet uit het niets toppoliticus. Een partij die op niveau wil meespelen moet ook investeren in de ondersteuning van de mensen die het verhaal mee moeten uittekenen alsook op de verschillende niveaus de realisatie ervan moeten verzekeren. We moeten mensen de kans geven zich te vormen, te ontplooien en zich zo klaar te stomen voor een politieke rol. Dit doe je niet zomaar, en zeker niet alleen. De geledingen, niet in het minst JONGCD&V, spelen al jaren een hoofdrol in het creëren van een omgeving waarin nieuwe talenten kunnen groeien. JONGCD&V geeft jongeren de kans zich zowel inhoudelijk, organisatorisch, menselijk alsook algemeen politiek te scholen. Voor de toekomst van de Christendemocratie zal het bepalend zijn om nieuwe mensen te blijven ondersteunen om er te staan wanneer we de kiezer een kans moeten vragen om ons programma te realiseren.

2012

Het eerst volgende moment waarop we kunnen tonen dat we er staan, zijn de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. Als Christendemocraten staan we altijd al sterk lokaal. Dat is geen toeval. Vanuit onze ideologische visie vetrekkende dat contacten tussen mensen de motor zijn van de samenleving, willen wij aan politiek doen dicht bij de mensen. Het lokale niveau is dan ook het belangrijkste voor ons. Maar dan moeten we dat ook tonen, en onze lokale mensen ondersteunen om dit mogelijk te maken. In gesprek gaan met de lokale trekkers en naar hen luisteren. Waar zitten de goeie voorbeelden waarvan anderen kunnen leren? We moeten bekijken waar we kunnen ondersteunen en op welke manier we dit kunnen doen. We moeten een traject 2012 uittekenen met een actieplan om ervoor te zorgen dat we overal in Vlaanderen,op lokaal en provinciaal niveau, het christendemocratische verhaal kunnen blijven garanderen.

Samen

Het herstel van de positie van de Vlaamse Christendemocratie loopt langs enkele belangrijke pijlers. In dit herstelplan wil JONGCD&V de blik richten op die zaken die we zeker moeten aanpakken. Maar dit is slechts een deel van het werk dat moet gebeuren. De stappen die gezet zullen moeten worden om terug in de juiste richting te werken, om die CD&V 2.0 te realiseren, zijn niet min. Enkelen kunnen dit nooit waarmaken. Een CD&V 2.0 kan overigens niet bestaan zonder de input en inzet van alle leden. De toekomst van de Vlaamse Christendemocratie ligt dan ook niet in het uitvoeren van deze verschillende punten, maar ligt in het feit dat alle leden ze zullen waarmaken. De oude campagneslogan samen sterk mag dan heel erg cliché klinken, het is enkel door ze waar te maken dat we de nieuwe CD&V zullen uitbouwen.